Poland Is Not Yet Lost Quotes

“Jeszcze Polska nie umarła,
Kiedy my żyjemy
Co nam obca moc wydarła,
Szablą odbijemy.”

“Hej, dziesięciu! czas do dzieła,
Ciemna zgliszcz drużyno!
Jeszcze Polska nie zginęła,
Gdy za Polskę giną!”

“''Rodacy! Wobec całego narodu polskiego i wobec całego świata pragnę powtórzyć te nieśmiertelne słowa: '''Jeszcze Polska nie zginęła, póki my żyjemy.'''''”

“''Obecne niepowodzenie jest chwilowe, zwycięstwo będzie po naszej stronie. I pamiętajcie: '''Jeszcze Polska nie zginęła, póki my żyjemy. I to, co nam obca przemoc wzięła, siłą odbierzemy.'''''”

“Polish national anthem reminds me primarily of victory. Surely every athlete will confirm my words.
• Wikicommons: -inline”

“Wy jesteście na tym froncie zbrojnym ramieniem Polski, wy jesteście odpowiedzią daną Niemcom za dzień 1 września 1939 roku, wy jesteście jednym żywym dowodem, że jeszcze Polska nie zginęła i nie zginie!”

“'''''Jeszcze Polska nie zginóła.'''
Bziałoczerwóna kukarda.
Mniejwa łufnoszcz w Bogu,
Nam została tylko wzgarda,
Bo Bóg dobry spraziedliwy
Nie dopuszczy tego,
Żeby Polok nieszczeszliwy
Ni mniał kraju swego.''”

“Let this great day of concord come, when Russians will be united with you with the same feelings and, fighting for the same cause and against a common enemy, they will have the right to intone with you your national song, this hymn of Slavic unity: Poland is not yet lost.”

“Uderzenie tak sztuczne, tak było potężne,
Że struny zadzwoniły jak trąby mosiężne
I z trąb znana piosenka ku niebu wionęła,
Marsz tryumfalny: Jeszcze Polska nie zginęła!...
Marsz Dąbrowski do Polski! I wszyscy klasnęli,
I wszyscy: "Marsz Dąbrowski!" chorem okrzyknęli!”

“The Star-Spangled Banner celebrates the fact that, after a night of battle, the country's flag was still there. The Polish national anthem celebrates the fact that, after centuries of battle, the country is still there. This cautious, realistic anthem — "Poland is not yet lost"...”

“Sławna pieśń legionów polskich poczyna się od wierszy, które są godłem historii nowej: Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy. Słowa te mówią, że ludzie mający w sobie to, co istotnie stanowi narodowość, zdolni są przedłużać byt swojego kraju niezależnie od warunków politycznych tego bytu, i mogą nawet dążyć do urzeczywistnienia go na nowo...”

“Staś wypoczywał i polował. Znalazłszy wśród narzędzi karawany dłuta i młotki zajmował się prócz tego w chłodniejszych godzinach wykuwaniem na wielkiej gnejsowej skale napisu: "Jeszcze Polska...", albowiem chciał, żeby pozostał jakiś ślad pobytu ich w tych stronach. Anglicy, którym przetłumaczył napis, dziwili się, że chłopcu nie przyszło na myśl uwiecznić na tej afrykańskiej skale swego nazwiska. Ale on wolał wyryć to, co wyrył.”

“Pokud matička Praha, perla západního slovanského světa, se začíná ztrácet v německém moři, co asi čeká Slovensko, mou drahou vlast, pro kterou je Praha zdrojem duchovní kultury? Zatížen touto myšlenkou, vzpomněl jsem si na starou polskou píseň „Jeszcze Polska nie zginęła, póki my żyjemy“. Tato známá melodie vyvolala v mém srdci vzdorné „Hej, Slovaci, ešte naša slovenska reč žije“… Běžel jsem do svého pokoje, zapálil svíci a tužkou napsal do svého deníku tři verše. Píseň byla hotova v okamžiku.”

“[E]ven though Poland had made a major contribution to the victory which put an end to the Second World War, in June 1945 a representative of our country was not allowed to put his signature to the United Nations Charter. We remember that event when Artur Rubinstein, seeing that there was no Polish delegation at the concert to mark the signing of the Charter, decided to play the "Dąbrowski Mazurka", Poland's national anthem, to demonstrate that "Poland was not lost yet", that Poland lived on. I am recalling this because I had a very touching moment a few days ago in the same San Francisco opera house, to which I was invited for the opening of the season. This time it was the orchestra that played the "Dąbrowski Mazurka", and at that moment the memories of the great Artur Rubinstein and his performance came back with full force and it was very touching indeed for me.”